Тэр жил хадагтай Ричель 5-р анги дааж авчээ. Тэдний ангид харин Дэвид нэрт нэгэн хүү байлаа. Тэр хүү байнга үс гэзэг нь арзайчихсан, хир даг болсон амьтан явах ба ангийнхантайгаа ч төдийлөн нийлдэггүй болохыг нь шинэхэн багш анзаарчээ. Ингээд хадагтай Ричель Дэвидийн хувийн хэргийг уншихаар шийдэв. Хадагтай хүүгийн хувийн хэргийг уншаад маш их гайхжээ. Учир нь тэнд нэгдүгээр ангийн багш нь "-Дэвид маш ухаантай, сэргэлэн цовоо, гэрийн даалгавараа тогтмол хийдэг, найз нөхөдтэйгээ эвтэй найртай" гэж бичсэн байлаа. Хоёрдугаар ангийн багш нь харин "-Дэвид бол маш сайн сурагч. Даанч ээжид нь хүнд өвчин туссан явдал хүүд хэцүү байгаа бололтой. Түүний ар гэрийн амьдрал хүнд байж магадгүй" хэмээн тэмдэглэсэн байв. Хүүгийн гуравдугаар ангийн багш нь "-Ээжийнх нь үхэл түүнд маш хүндээр туссан. Аав нь хүүд нэг их анхаарал халамж тавихгүй юм. Ямар нэгэн арга хэмжээ яаралтай авахгүй л бол ар гэрийнх нь таагүй амьдрал түүнд сөргөөр нөлөөлнө" гэжээ. Гэтэл дөрөвдүгээр ангийн багш нь "-Дэвид бол их бүрэг хүүхэд. Хичээл номдоо ч сонирхолгүй. Дээр нь түүнд ямар ч найз нөхөд байхгүй. Заримдаа тэр хичээл дээр унтдаг" гэж хувийн хэрэгт нь бичсэн байлаа. Үүнээс хадагтай Ричель Дэвидийн ямар хүүхэд байсныг, яагаад ийм байдалтай болсныг нь мэдэж авчээ.
Багш нарын баярын өдөр сурагчид хадагтайд өнгө өнгийн цаасанд боосон чамин гоёмсог бэлэг бэлэглэцгээхэд Ричелийн санаа яагаад ч юм ихэд зовсон ажээ. Учир нь Дэвид л түүнд ганцаархнаа нэг муу бор цаасанд боосон, зарим шигтгээ чимэг нь унаж ховхорсон, хиймэл шигтгээтэй бугуйвч, нилээд дундарсан хуучин үнэртэй ус бэлэглэсэн хэрэг. Дэвидийн энэ бэлгийг харсан хүүхдүүд хүүг инээлдэн шоолоход багш нь бугуйвч өөрт нь маш их таалагдаж байгааг хэлээд, үнэртэй уснаас нь хэд хэд шүршчээ. Хүүхдүүд ч инээлдэхээ болив. Гэтэл тэр өдөр Дэвид "-Хадагтай Ричель, та яг миний ээж шиг үнэртэж байна" гэж хэлэв. Хичээл тарсаны дараа Ричель багш ангидаа үлдээд асгартал уйллаа. Ингээд тэр Дэвидэд өдөр бүр анхаарал тавих болжээ. Багшийнхаа анхаарах бүрд Дэвид улам л сэргэж, удалгүй урьдын хэвээр сургуулийнхаа хамгийн шилдэг сурагч боллоо. Хичээлийн жилийн эцсийн өдөр хүү Ричель багшийнхаа гэрийн үүдэнд нэгэн зурвасыг үлдээсэн байлаа. Түүнийг задалвал "-Хадагтай Ричель, та энэ дэлхийн хамгийн сайн багш" хэмээн жаалхан хүү булбарайхан гараараа ихэд хичээнгүйлэн бичсэн байх нь тэрээ.
Энэ захидлыг бичсэнээс хойш зургаан жилийн дараа коллежид элсэн орохдоо, мөн түүнээс хойш зургаан жилийн дараа их сургуулиа төгсөхдөө Дэвид багшдаа илгээсэн захидалдаа "-Та бол энэ хорвоогийн хамгийн сайн багш" гэж бичсэн хэвээр л байлаа. Дахиад хэдэн жилийн дараа багшдаа бичсэн захидалдаа тэрээр нэгэн сайхан бүсгүйтэй учирсанаа бичээд аав нь хэдэн жилийн өмнө өөд болсон тул хуримын ёслол дээр минь хүргэний талыг төлөөлж өгөөч" хэмээн гуйжээ. Харин захидлынхаа дор "-Хадагтай Ричель та энэ дэлхийн хамгийн сайн багш шүү. ХҮНИЙ ИХ ЭМЧ ДЭВИД..." гэж гарын үсгээ зурсан байлаа.
Харин хадагтай Ричель Дэвидийн хуриманд очихдоо олон жилийн өмнө хүүгийн бэлэглэж байсан хуучин бугуйвчийг зүүж, үнэртэй уснаас нь цацахаа ч мартсангүй. Хайртай багшийгаа харсан Дэвид тосон гүйж, тэврэхдээ чихэнд нь "-Надад итгэсэнд тань, өөртөө итгэх итгэлтэй болгосонд тань, намайг бас амьдралд итгэх итгэлтэй болгосонд тань чин сэтгэлээсээ баярладаг шүү багш аа" хэмээн зүрх догдлон шивнэжээ. Хадагтай Ричель хайр нулимс бялхсан нүдээр Дэвидрүү хараад "-Үгүй ээ хүү минь, чи буруу ярьж байна. Чамтай тааралдахаасаа өмнө би өөрийгөө багш хүн гэдгийг мэдэрдэггүй байжээ. Би л чамд баярлаж байна" гэж хэлэв...
Ээж аав нар өдөр бүр л ямар нэг шаардлага тавьдаг. Чиний ээж аав чамайг хайрлаж, өгсөж, чиний төлөө санаа тавьдаг шүү дээ. Тиймээс тэдний шаардлагыг аль болох биелүүлэхийг хичээх хэрэгтэй. Зарим хүүхдүүд аав ээждээ загнуулахгүйн тулд тэднийг жаахан зүйл дээр ч болов хуурч мэхэлж эхэлдэг. Хүнийг хуурч мэхлэнэ гэдэг хүндрэлээс бултах буруу арга юм. Хэрэв тэд чиний худлаа ярьсаныг мэдвэл тэдний урам их хугарах ба өөрт чинь ч бас ичгүүртэй байх болно. Худал ярьсан үгний бараг 99 хувь нь эрт орой хэзээ боловч илэрч, дэлгэгддэг. Илрэх илрэхдээ хамгийн эвгүй, шийдвэрлэх мөчид илэрдэг гээч.
Эрт урьд цагт араатан амьтад махаар биш шавьжаар хооллодог байжээ. Гэтэл газар дэлхий дээр аймшигт ган болов. Мод бут, зүлэг нөгөө, цэцэг жимс бүгд хатаж гандлаа. Амьтад идэх идэшгүй болж, өлсгөлөнд нэрвэгдээд эхнээсээ үхлийн аюулд нэрвэгдэж гэнэ. Ялангуяа аврага биет зэрлэг үхэр өвс ногоо их хэмжээгээр иддэг тул туйлын ихэд өлсөн зовжээ. Тэрээр идэх өвс хайн өглөөнөөс орой болтол тэнүүчилж, өдөр ирэх тусам тамир тэнхээ нь барагдан сульдан доройтож байв. Гэтэл нэгэн өдөр мөн л өвс ногоо хайн тэнүүчилж явтал нь өвс ногоо халиурсан гайхалтай сайхан тал хөндий тааралджээ. Даанч тэнд бэлчиж явсан буганууд идэш тэжээлээ харамлан хөөрхий үхрийг тал талас нь мөргөж, өшгичөн хөөжээ. Азгүй үхэр аргаан бараад бар дээр очин туславч эрэхээр шийдэв. Бар модны сүүдэрт тухлаад царцаа түүн идэж байлаа. Үхэр түүний өмнө сөгдөн:
-Агуу хүчит бар ах минь та намайг аймшигт өлсгөлөн аварч хайрлаач! Авран нигүүллсэний тань ач буянд амь насаа ч өгөхөд бэлэн шүү! хэмээн гуйжээ.
Хүүхдийн баяр гэдэг хамгийн сайхан өдөр байлаа. Шинэ хувцасаа өнөөдөр л өмсөж, хэн нэгнээс айж сандралгүй өдөржин тоглож, амттан идэж, өөд уруугүй дэгдэн гүйлдэнэ. "Тогло миний хүү, чихэр ид, томоогүй загнаж дураараа л бай, хичээлээ орхиод одоо амар, хүүхэлдэйн кино ханатлаа үз" гэж томчуудын огт хэлдэггүй үгсийг тогтоол зарлигаар зөвшөөрүүлдэг өдөр дөө. Нээрээ л хөгжилдөн тоглож, бөмбөг өшиглөж, хөөрхөн охинд тоогдож байхад л цонхоор ээжүүд цочмоор дуугаар "-Ор хүү минь, орой боллоо, гэр орны ажлаа хий, гэрийн даалгавараа эртхэн давт!" гээд л хашгирч өгдөг нь харамсмаар шүү.
Сурагч байхад хөөрхөн байжээ. Суудал солигдох бүрт битүүхэн мөрөөдөлтэй... Булцгар хөөрхөн Золоотой л суучихвал хичээлээ таслахгүй дээ гэж дандаа бодно. Хөөрхөн дүү нар маань ч бас Нараатай, Чимгээтэй, Тулгаатай суучихвал л хамгийн сайнаар хичээлээ давтмаар, нүүрээ үргэлж угааж баймаар, өглөө эртээ сэрж баймаар гэнэхэн мөрөөдлийг тээж яваа даа. Багшийнхаа чихэнд аяархан шивнэчихвэл суудал солиход азтай л байна даа. хэхэ
